به خدا میشکنم

و

شاید مدتهاست که شکسته ام...

خشك و پژمرده، تا روي زمين خم بوديم گفتنيها كم نيست، من و تو كم گفتيم /

 مثل هذيان دم مرگ، از آغاز، چنين ‌درهم و برهم گفتيم ديدنيها كم نيست، من و تو كم ديديم /

بي سبب از پاييز، جاي ميلاد اقاقيها را پرسيديم چيدنيها كم نيست، من و تو كم چيديم /

وقت گل دادن عشق، روي دار قالي، بي‌سبب حتي، پرتاب گل سرخي را ترسيديم خواندني‌ها كم نيست، من و تو كم خوانديم /

 من و تو ساده ترين ‌شكل سرودن را در معبر باد، ‌با دهاني بسته وامانديم من و تو كم بوديم من و تو، اما

در ميدانها اينك اندازه ‌ما مي‌خوانيم ما به اندازه‌ «ما» مي‌گوييم، ‌ما به اندازه‌ «ما» مي چينيم ‌ما به اندازه‌

«ما» مي بوييم، ‌ما به اندازه‌ «ما» مي روييم من و تو كم نه، كه بايد شب بي ‌رحم و گل مريم و بيداري

شبنم باشيم من و تو خم نه و درهم نه و كم نه، ‌كه مي‌بايد، ‌با هم باشيم من و تو حق داريم در شب اين

جنبش نبض آدم باشيم من و تو حق داريم كه به اندازه‌ «ما» هم شده با هم باشيم،

 گفتنيها كم نيست...

ای ساربان اّهستــه رو , کارام جــــــــانم می رود

واّن دل که با خود داشتــم, با دلستــــانم می رود

من مانده ام مهجــور از او , بیچـــــاره و رنجور از او

گویی که نیشــی دور از او , در استخوانم می رود

محمل بـدار ای سـاربان,تنــــــدی مکـــن با کاروان

کز عشق اّن سرو روان,گویــی روانـــــــم می رود

او می رود دامن کشان,من زهــر تنهــــایی چشان

دیگر مپرس از مـــن نشان,کــز دل نشــانم می رود

در رفتن جان از بـــــدن ,گـــویند هـــر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن ,دیدم که جانم می رود

عشق را خواهی یافت در وجود سردم

پوچی محض زمان

لولو خاطره هایی کم رنگ

معنی فاصله تا اوج نهان

گم شدن در پی هر رویایی

بی هدف هجرت از این کوچه به آن کوچه عشق

خو گرفتن با موج

دم زدن با گل یاس

قطره قطره تا اشک

جرعه جرعه تا مرگ

غربت خاطره ها

تلخی طعم وداع

خونابی از غم

جویباری از درد

همه را خواهی یافت

جز سکوتی پنهان

حاکی از خفقان گل سرخ

همه را خواهی دید...

هر كه از يار تحمل نكند يار مگويش،

و آنكه در عشق ملامت نكشد مرد نخوانش

بيهوده متاز ، مقصد خاك است

آنکس که مي گفت دوستم دارد،

عاشقي نبود که به شوق من آمده باشد

رهگذري بود

که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت

 صداي خش خش برگها همان آوازي بود که من گمان مي کردم

ميگويد: دوستت دارم

به که باید دل بست

به که شاید دل بست

نقش هر خنده که بر روی لبی میشکفد

نقشه ای شیطانی است

در نگاهی که تو را وسوسه ی عشق دهد

حیله ای پنهانی است

دست گرمی که ز مهر بفشارد دست

در همه شهر مجوی

گل اگر در باغ بر تو لبخند زند

بنگرش لیک به سوی

خدا جونم بازم دلم برات تنگ شده ...

دلم چون نامه ی عمرم سیاه است

عروسك قصه من، گهواره خوابت كجاست ؟

قصر قشنگ كاغذي پولك آفتابت كجاست؟

بال و پر نقره اي كفتره عشقمو كي بست؟

آينه ي طوطي منو سنگ كدوم كينه شكست؟

عروسك قصه من ،زخم شكسته با تنت ،

بميرم ،اي شكسته دل ،چه بي صداست ،شكستنت!!!

صداي عشق من و تو، كه تلخ و گريه آوره،

تو اين سكوت قصه اي ،شايد ، صداي آخره

بعد از من و تو عاشقي، شايد، به قصه ها بره،

 شايد ،با مرگ من  و تو عاشقي از دنيا بره،

عروسك قصه من ،سوختن من ساختنمه،

 تو اين قمار بي غروب ،بردن من باختنمه،

عروسك قصه من ،شكستنت فال منه ،

اين سايه ي  هميشگي مرگه كه دنبال منه

جفتاي عاشق رو ببين، از پل آبي ميگذرن ،

عروسك قلبشون رو به جشن بوسه مي برن

اما براي عشق ما اون لحظه آبي كجاست؟؟؟

عروسك قصه من ،پس شب آفتابي كجاست؟؟؟

  خــــــــــــــــــــورشید رفت،

  آفتــــــــاب گردون دنبال خورشید میگشت،

  ستاره چشمک زد،آفتاب گردون سرش روِپایین انداخت.

  گـــــــــــــــــــل ها هـــــــــــــــــــــرگز خیـــــــــــــــانت نمی کنند....!! 

  من امشب برايت ميگـــــريم ... بازهم !

  شايد درحضــــور گـــــل ســـــــــــــرخ

  و يـا شايد بر بشـــــت بامــي قديمي و

  خــــــاكي و شايد آنجـا كه روياها سر از

  خـــــاك زمين تشنــــه آرزو بر مي آورند

و يا شايد همينجا در اتاق خاطره هايم !

كنم هر شب دعايت كز دلم بيرون رود عشقت
ولي آهســــته تر گويم الهــــي بي اثــر باشد

براي بودنت من لحظه هارا به عقب بردم وتو در چشمهاي گريه آلودم نگاه کردي ولي افسوس

مي رفتي .....

نمي دانم چرا گفتي: ميان من وتو فرسنگها فاصله است کاش ميشد تا برايم بار ديگر قصه

ميگفتي واي افسوس بايد مي رفتي .....

چه آسان کوله بارسفرت را بستي آيا ميداني چه عاشقانه پشت سرت گريستم وهق هق

شبانه ام قلب ستاره هاي قريب را لرزاند. آيا ميداني؟...

فقط یه جمله:

 دیگه انتظاری از هیچکی تو دنیا ندارم ،خودمم شاید یه روز خودم تنها بذارم

سفـــــرت بخير,

اگر ميــــــري از اينجا تک وتنهــــــــــــا تايه شهر دور
بــــــرو که رفتن بدون ما مي رسه به يه دنيــــــا نور
سفــــــرت بخير,

برو گــر شکستــــي زمن مي توني دوبـــــــاره بساز
از دلي شکستـــــه, نااميــــدوخستــــه تــو باز غــرور
نمي خـوام بيـاي!

نمــــــي خوام ميونه تاريکيه من تو حـــــــروم بشي
 نمي خوام مثل يه شمع بسوزي برام تا تموم بشي
بــــرو تـو بزرگي,

 نمـــــي خوام که فقــــط آرزوم بشي آرزوم بشي !

به چشمی که تو را ببیند حسادت می کنم

به این امـــــــید می نویسم که شاید این نوشته ها

با چشمـــــــــــــــــــــــــانی که زیباترین منظره دنیا برای

مـــــــــن است خوانده شود تنهــــــــــــــــــا به این امیـــــــــــــــد...

بــــــــــــــــرای او کـــه بهــــــــــــــــــــــــترین است:

به میان رنگهای نقاشی ام پریده ای

بـــــــــــدون اجــــــــــــــازه

و مــــــن در انـبــــــــوه درختان پاییز

به دنبــــــــال رد پایی ا ز حضـــــــــــورت جا مانده ام

در جـــای خــــــــــالی میان انگشتــــــــــــــــــــانم در علامت سوال

نگاههای مبهمم در زیر جاده خط کشی شده ی چشمم

به دنبــــــــــــــــــــال تو می گردم

امـــــــــــا نیستی!

و مــــــــن تو را ندیده عاشق شده ام

و به یــــــــلدا سوگند که نمیدانستم عاشـــق شده ام

و این عشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــق چه دامنگیر است...

و چه زیباســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت این عشق...

کاش ...کاش آسمـــــــــــــان نگاهت

 هیچ گاه طوفانی نمی شد

و ای کاش خدا آن زمان ما را که می آفرید

دستـــــــــــــــــــــــــــانمان را اینقدر از هم جـــــــدا نمی کرد

و ای کـــــــــــــــــــــاش تقدیــــــــــــــــرمان را جــــــــــــــــوری دیگر...

خوابيدي بدون لالائي و قصه

بگير اسوده بخواب بي درد و غصه

ديگه كابوس زمستون نمي بيني

توي خواب گلهاي حسرت نمي چيني

ديگه خورشيد چهره تو نمي سوزونه

جاي سيلي هاي باد روش نمي مونه

ديگه بيدار نمي شي با نگروني

يا با ترديد كه بري يا كه بموني

رفتي و ادمكها رو جا گذاشتي

قانون جنگل و زير پا گذاشتي

اينجا قهرن سينه ها با مهربوني

تو تو جنگل نمي تونستي بموني

دل تو بردي با خود به جاي ديگه

اونجا كه خدا برات لالائي ميگه

ميدونم ميبينمت يه روز دوباره

توي دنيايي كه آدمك نداره...

گفتم از زندگی خستم

گفتی که دل به تو بستم

گفتم این حرفا دروغه

گفتی با تو زنده هستم

گفتم این همش یه خوابه یا که شاید یه سرابه

گفتی از دوریت میمیرم من به عشق تو اسیرم

گفتم از عشقت میترسم ناامید و دل شکستم

رفتیو تنهام گذاشتی رو قلبم پا گذاشتی

رفتی تو با یک غریبه به من اعتنا نکردی

گفتی عشقت اهنینه رفتیو وفا نکردی

میدونم وفا نکردم   به تو اعتنا نکردم   

میدونم تنهات گذاشتم   روی قلبت پا گذاشتم

میدونم دلت شکسته   از تمومه دنیا خستست

یه روزی میام پشیمون به سراغ تو و عشقت

میبینم عشقی نمونده زیر خاک هر چی داشتم

                                                               زیر خاک هر چی داشتم

                                                                                               زیر خاک هر چی داشتم ....

اون که داشت تو بودیو اون که جز تو کسی رو نداشت من بودم...

یکی خواست یکی نخواست

اون که خواست تو بودیو اون که جز تو کسی رو نخواست من بودم...

یکی اورد یکی میاورد

اونی که اورد تو بودیو اون که به جز تو به هیچکی ایمان نیاورد من بودم...

یکی موند یکی نموند

اون که موند تو بودیو اون که بدون تو نمیتونست بمونه من ...

یکی رفت یکی نرفت

اون که رفت تو بودیو اون که به خاطره تو توقلب کسی نرفت من بودم...

وقتی که چشمات تو بستر اشک خوابش نمی برد...

من با تو بودم اما ندیدی ...

وقتی خیالت پروانه می شد ... تا شعله میرفت اما نمیمرد ...

من با تو بودم .... اما ندیدی ...

شبی که در قفس باز بود تو میتونستی بری و آبی بشی...

دستکم تا لب تاریکی بری و مثل یه حادثه آفتابی بشی ...

موندی و حتی رو اسم پرواز هم خط کشیدی...

... برای رفتن...

من با تو بودم  ...

من با تو بودم... اما ... اما ندیدی ...

وقتی که چشمات غیر از نگاهت آیینه هم داشت ...

وقتی نگاهت تا بینهایت یه لحظه کم داشت ...

چشم انتظار اون لحظه بودم ... آیینه دار اون لحظه بودم...

اما ندیدی ....

من با تو بودم .... اما ندیدی ...

می لغزند و در انتظار رویای ......رویایی که در ان تو رو دوست میداشتم و دل بستم و شکستی حرمت

فاصله مان را ......نیمه شب است.....مردی از دور میاید.....نگاهی به من می اندازد و زود دور میشود!

 اینجا به جز شب ها و تاریکی ها.....دلها نیز تاریکند!

اینجا کسی احساس مرا باور ندارد.....اینجا کسی خبر ندارد از تو......از من!

حتی از خودش.....!

نشسته ایم خوش......دل به سایه ای بستیم که هر لحظه به حماقت وسادگی من وتو میخندد!نقش هایی

در هم......رنگ هایی که هر کدام اواره اند مثل من!

و دلی که دیگر حرفی برای گفتن نداردو همه حکایت میکند از این که من.....دیوانه شده ام!!!

 كه عزيز بارانیم را ، در جاده اي جا گذاشتم !

يا در آسمان ، به ستاره ي ديگري سلام كردم !

 توقعي از تو ندارم !

 اگر دوست نداري در همان دامنه ي دور دريا بمان !

 هر جور راحتي !

باران زده ي من !

همين سوسوي تو از آن سوي پرده ي دوري براي روشن كردن اتاق تنهاي ام كافي است من

كه اين جا كاري نمي كنم فقط گهگاه گمان دوست داشتنت را در دفترم حك مي كنم همين !

 اين كار هم كه نور نمي خواهد مي دانم كه به حرفهايم مي خندي

                                             ------------------

زندگي ماحکايت آن يخ فروشي است که درگرماي تابستان يخ مي فروخت

چندساعتي گذشت .رهگذري ديد يخهاي اوتمام شده پرسيد:خريدندتمام شد؟

يخ فروش دردمندانه گفت:نخريدندوتمام شد !!!

پرواز به اوج پرواز به بینهایت

مقصد:رسیدن به بهترین به بزرگوارترین به ابدیت

میخوام بگم که خیلی خدا رو دوست دارم خیلی دلم واسه ی خدا تنگه با اینکه نمیدونم کجاست به منم نیگاه میکنه اصلا چه شکلیه با تموم این حرفا واین همه سوالی که جوابشونو نمیدونم

میخوام دیگه فقط خدا رو دوست داشته باشم فقط دلم واسه خدا تنگ بشه فقط واسه اون

 خدایا دلم برات تنگ شده  یه نیگام به من بکن ببین چه قدر بهت محتاجم ببین چه حالو روزی دارم ببین  همه ازم بریدن خدایا تو تنهام نذار اگه من از تو بریدم تو ازم نبر اگه من فراموشت کردم تو منو فراموش نکن خدایا ...

خدایا دوست دارم  به خداییت قسم دوست دارم دیگه تصمیمو گرفتم میخوام فقط فقط ترو دوست داشته باشم فقط ترو دوست داشته باشم نه بندتو فقط دلم واسه ی تو تنگ بشه نه واسه بندت

خدایا می بینی چه قدر داغونم میبینی چه قدر دلتنگم می بینی چه قدر رو زمین تنهام هیچکسیو ندارم هیچکیو ...خدایا میخوام بیای پایین این پایین رو زمین بعد دست منو بگیریو با هم بریم اون بالا بالاها خدایا دستمو میگیری؟؟؟؟

خدایا میخوام بیام پیشتو واسه همیشه پیشت بمونم  خدایا دستمو به طرف تو بلند کردم دستمو بگیر منو بکش پیش خودت خدایا من خستم تنهام بریدم

       همه رفتند کسی دوروبرم نیست    در این دنیا چنین بی کس شدن در باورم نیست

خدایا من تنهام اما..

      با تموم بی کسی هایم کسی دارم هنوز     چشم مشتاقو دل دلواپسی دارم هنوز

خدایا منو ببخش اگه فقط وقت گرفتاریام میومدم سراغت  همیشه هر وقت هر چی دلم میخواست بهت میگفتم ازت شکایت میکردم گله میکردم  همه چیز بهت میگفتمو تو هیچی نمیگفتی خدایا ببخشید اگه هزار بار توبه کردمو صدهزار بار توبه شکستم بعد دوباره میومدمو بهت میگفتم چرا چیزایی رو که ازت میخوام بهم نمیدی؟؟؟!!!

حالا میفهمم مشکل از من بود این من بودم که لیاقت داشتن اونا رو نداشتم

حالا میدونم تو چیزی رو بهمون میدی که لیاقتشو داشته باشیم نه ارزوشو

خدایا میخوام خیلی زود بیام پیشت این ارزومه اگه لیاقتشو دارم بهم بده

خدایا  بازمخیلی حرف زدم توهم هیچی نگفتی ولی این بار نمیخوام بگم چرا ساکتی چون با سکوتت بزرگترین جواب هارو بهم میدی خدا جونم اخرین جملم اینه که                                                       

 دوست دارم  هنوز دستام رو به اسمونته دستامو بگیرو کمکم کن

                                                       ميکشم دست از مسلماني مسيحا ميشوم 
 آنقدر بر کشتي عشقت نشينم همچو نوح     

                                                      يا به عشقت ميرسم يا غرق دريا ميشوم

                                         -------------------------------------------------

 با تمام بی کسی هایم کسی دارم هنوز   

                          چشم مشتاق و دل دلواپسی دارم هنوز

                                            خنده را از من گرفتند دل قرارم را ربود

                                                             با تمام این حرفها دوستت دارم هنوز

                                      --------------------------------------------------

من هم زير آن نوشتم: بايدصبر کند.

براي بار دوم که از آنجا گذر کردم زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر

نداشته باشد چه کند؟

من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتر است.

براي بار سوم که از  آنجا عبور مي کردم. انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد.

اما زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم ...

                                   ----------------------------------------------------------

نپرس از من چه امد بر سر عشق                           جواب من جز به شرمندگی نیست

                                  -------------------------------------------------

یه روز دل رو بهت دادم   امروز میخوام پس بگیرم   دیگه نمیخوام دروغی   واسه چشمات

بمیرم   تو اونی نیستی   که دلم یه روزی ارزوشو داشت  اون که به پاش 

 بود و نبودشو  گذاشت  نفهمیدم که چشم تو به من خیانت میکنه   دلت پیش غریبه ای ازم

شکایت میکنه

                                 ---------------------------------------------

ای کاش همیشه سر پناهم بودی

                   مفهوم قشنگ هر نگاهم بودی

                                       منه ساده و صاف با تو مانوس شدم

                                                             افسوس رفیق نیمه راهم بودی

واسه من زندگی سرده   نکنه توهم غریبی

کاش میشد اشکاتو پاک کرد   بمیرم توهم بریدی؟؟؟

چه تبسم قشنگی    وقتی به غم ها بخندی

اخه ارزشی نداره دل به این دنیا ببندی

نازنین ! دنیا همینه   اون که خوب بود بدترینه

نکنه تنهات گذاشته؟؟؟ اخره عشقا همینه

این روزا عشق خیاله  حتی فکرشم محاله عشق پاک پیدا نمیشه  باشه هم رو به زواله

                                 ------------------------------------------

اخرین حرف دلم ـ

عشق به شکل پروازه پرندست

عشق خوابه یه اهوی رمندست

من زایری تشنه زیر باران عشق

عشق چشمه ای ابیست اما کشندست

من میمیرم از این اب مسموم اما انکه مرده از عشق هر لحظه برندست ...

                                  --------------------------------------------

به خیالم که تو با من یه همیشه اشنایی 

من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی 

منو توچه بی کسیم وقتی تکیمون به باد

این دیگه یه التماس من میخوام بیای بمونی

یه پنجره با یه قفس یه حنجره بی هم نفس سهم من از بودن تو یه خاطرست همینو بس             تو این مثلث غریب ستاره ها رو خط زدم دارم به اخر میرسم از اون ور شب اومدم یه شب که مثله مرثیه خیمه زده رو باورم میخوام تو این سکوت تلخ صداتو از یاد ببرم بذار که کوله بارمو رو شونه ی شب بذارم  باید که از اینجا برم فرصت موندن ندارم                                                                                  داغ ترانه تو نگام شوق رسیدن تو تنم تو حجم سرد این قفس منتظر پر زدنم من از تبار غربتم از ارزوهای محال قصه ی ما تموم شده با یه علامت سوال                                                                    بذار که کوله بارمو رو شونه ی شب بذارم باید که از اینجا برم                                                     فرصت موندن ندارم فرصت موندن ندارم

بر اشک  زلال همچو الماس سلام

برقله ی عشق تشنه کام شهید

بر خون "حسین" دست "عباس سلام

({ایام سوگواری اقا حسین به همتون تسلیت میگم})

                             ----------------------------------------------

ابي تر از انيم كه بي رنگ بميريم از شيشه نبود يم كه با سنگ بميريم تقصير كسي نيست كه

اين گونه غريبيم شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميريم

                              ------------------------------------------------------

دوش دبوانه شدم عشق مرا ديد و بگفت

آمدم نعره مزن، جامه مدر، هيچ مگو

گفتم اي عشق من از چيز دگر مي ترسم

گفت آن چيز دگر نيست دگر هيچ مگو

-----------------------------------------------

رازت را به چشمانت هم نگو زيرا مي گريد و راز نگه دارت نيست

"گفت عاشق بیچاره فراموش شوی"

سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد:

"گفت طولی نکشد تو نیز خاموش شوی"

                                 -------------------------------------------- 

هر کسی پس از تو امد خلوت مارا بهم زد                         تورو باز به یادم اورد اگه از عاطفه دم زد

                                 ---------------------------------------------

گل من خبر نداری/ دل گلدونت میگیره /اگه پژمرده باشی /گلدونت برات میمیره /گل من نگو شکستی که

اونجا /دل تو برام میگیره /گل من نگو شکستی /گلدونت برات میمیره

                               ------------------------------------------------

یک روز رسد غمی به اندازه ی کوه                                       یک روز رسد خوشی اندازه ی دشت

افسانه ی زندگی چنین است عزیز                                       در سایه ی کوه باید از دشت گذشت

                              --------------------------------------------------

زندگی مثله یه دیکتست   هی مینویسیم هی پاک میکنیم  دوباره مینویسیمو پاک میکنیم 

"غافل از اینکه عزراییل داد میزنه برگه ها بالا"

                              -------------------------------------------------

ای کاش در ان لحظه که تقدیم تو شد هستی من میسپردم که مراقب باشی جنس این جام بلورست

مبادا بازیچه شود میشکند ...